Baixo Miño
Extenso tramo baixo do río Miño, duns 76 km de lonxitude, que discorre sen encorar ao longo do bordo meridional das comarcas do Baixo Miño, O Condado e A Paradanta, entre a presa de Frieira e a súa desembocadura, nas inmediacións da Guarda. Tamén inclúe parte dos cursos de tres pequenos tributarios, o rego de Ribadil e os ríos Deva e Termes, en terras das Neves, Arbo e Crecente, así como, augas abaixo, as desembocaduras dos ríos Tea, Caselas, Louro, Furnia, Cereixo e Tamuxe. O seu rango altitudinal é de 0-50 m sobre o nivel do mar. Trátase dun espazo transfronteirizo, compartido con Portugal, no que se desenvolven accións coordinadas polo Grupo de Traballo Galicia-Norte de Portugal.
O Miño presenta aquí un baixo índice de sinuosidade e unha pendente media moi escasa e bastante homoxénea (0,06%), superando os 400 m de anchura nalgunhas seccións a partir das Neves, onde comeza a formación de depósitos fluviais. O seu máximo caudal rexístrase en febreiro e o mínimo entre xullo e setembro, cando se presenta un considerable déficit hídrico.
Na súa parte media, o río sofre cambios xeomorfolóxicos e ecolóxicos moi importantes. Así, a influencia das mareas faise notar ao longo dos seus últimos 35-40 km de leito e as beiras pasan de mostrarse rochosas e relativamente abruptas, a presentar un predominio de materiais finos (areas e limos) xa desde as inmediacións de Tui, o que, tendo ademais en conta o escaso rango batimétrico deste tramo estuárico, cunha máxima profundidade de 4 m baixo por debaixo do cero hidrográfico na súa desembocadura, favorece a aparición de illas chás de orixe sedimentaria, tapizadas por xunqueiras e pradarías, denominadas morraceiras na zona (Canosa, Morraceira do Grilo, As Varandas), ou ben máis ou menos cubertas de arboredo (Amores, Boega, Vacariza, Lenta), así como a formación de bancos de area e fango (ariños). A penetración de auga salgada é bastante limitada, de xeito que durante a baixamar as augas do estuario son basicamente doces.
Pertence á rexión eurosiberiana, provincia atlántica-europea e subprovincia cántabro-atlántica, e adscríbese ao sector galaico-portugués. Dominio climático oceánico húmido con tendencia á aridez estival, cunha precipitación media anual de entre 1.315 mm (A Guarda) e 1.124 mm (Frieira), unha temperatura media de 14,3 ºC e ausencia de xeadas.
