Función

O valor ecolóxico destas especies nos ecosistemas naturais é indubidable, xa que constitúen o ambiente necesario para a vida de numerosos organismos. Os bosques conformados por estas fagáceas ofrecen refuxio e alimento a numerosos paseriformes forestais, como ferreiriños, tordos, papuxas, picafollas, carrizas, gabeadores, etc., e a unha boa cantidade de mamíferos, entre os que destacan os mustélidos como a marta (Martes martes), os vivérridos como a xeneta (Genetta genetta), o gato bravo (Felis silvestris), os pequenos roedores (Apodemus sylvaticus, A. flavicollis, Elyomus quercinus) e as furafollas. Son numerosas as especies de plantas herbáceas nemorais, que atopan aquí a humidade e a sombra que necesitan para o seu desenvolvemento. E non hai que esquecer aos fungos, un grupo de organismos moi abundante neste tipo de medios e que interveñen activamente na descomposición da materia orgánica e a ciclaxe de nutrientes.

Tanto o carballo como o cerquiño achegan materia orgánica ao ecosistema grazas á descomposición das follas e as súas ponlas.

Trátase, polo tanto, de medios moi diversos de elevado valor ambiental, lugares que sustentan a vida de numerosos organismos e onde teñen lugar multitude de procesos ecolóxicos.