Escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus subsp. lusitanica)
Descrición
Ten o tamaño dun pardal. En plumaxe nupcial, o macho caracterízase por ter a cabeza, a garganta e o papo de cor negra cun bigote branco que se prolonga polo peito e o ventre. Partes dorsais e ás de cor parda arroibada, con raias escuras. Rabadilla agrisada. As partes laterais da cola son de cor branca. Patas e bico escuros. Femia e inmaturos semellantes ao macho en inverno, isto é, apardazado na parte da cabeza.
Reprodución
Aniña en carriceiras, canaveiras ou espadanais. A finais da primavera incuban 4-5 ovos. Os polos voan ao cabo de dúas semanas. Poden poñer dúas postas.
Alimentación
A súa dieta baséase en sementes de plantas acuáticas e gramíneas, insectos e larvas.
Hábitat
Varía as súas preferencias segundo a estación do ano, pois en verán acode ás áreas húmidas de ríos, lagoas, estuarios..., mentres que en inverno prefire campos, cultivos e xunqueiras.
Distribución
Esta subespecie é endémica da península Ibérica, sen que se coñeza con precisión a súa área de distribución. Ocupa principalmente zonas húmidas costeiras con abundantes canaveiras, onde procura os insectos que compoñen a súa dieta durante a época de reprodución. Menos dun centenar de parellas reprodutoras en toda a comunidade, distribuídas polas provincias da Coruña e Pontevedra.
Estado de conservación
Ameazado principalmente pola destrución das zonas húmidas e pola intensificación agrícola, que reduce a dispoñibilidade dos grans dos que esta especie se alimenta ao longo do inverno.
Categoría de conservación
En perigo de extinción.
Ficha (26 Kb)
